Emilie Cummings-Enneking

Emile will exhibit some of her art at Gagliardi Gallery in London

509 King's Rd  London SW10 0TX, United Kingdom
+44 20 7352 3663


 

Press Release, February 15

Emilie Cummings wins first Prize, Biennale London 2013

 

The Wassenaar artist Emilie Cummings-Enneking has won first prize at the prestigious inaugural London Biennale, where she was invited to present her work. The award was given by the European Confederation of Art Critics for her sculpture "Lost", and formed the centerpiece of a magnificent exhibition at the Chelsea Old Town Hall in central London in January. The sculpture (5 meters length) is an image of a person reaching down to the earth with a delicate chair balancing above her body.

 

She enjoyed every moment of the show, she says, “what is more fun than after spending 3 months working intensively in your studio, you can show the fruits of your labor to many, many international art lovers, galleries and enthusiastic visitors at the London Biennale!”

The assessment of the jury for this artwork pulled no punches. In their words, the image has a soul, is eternal, is contemporary and qua execution, is technically perfect.

A frequently recurring theme of Emilie’s work is 'balance' which is symbolized again in this sculpture. The way the fragile chair is balancing on one leg creates a subtle dynamic equilibrium. Depending on the angle one looks at the sculpture, the chair changes from a fixed component to an almost floating object rising above the robust hunched figure.

As she herself was happy and surprised in her quest for form, color, size and balance, so is the viewer intrigued and challenged by the appearance of her work. As Emilie describes it: "At the Biennale there was continuous stream of people who tapped the sculpture to confirm their impression that it was made of bronze or stone. They were surprised to discover that the outer surface is not more than a 2 cm thick polyester structure, applied layer by layer to determine the shape and form.”  In the end, the ‘bronze’ patina is achieved by massaging color pigments into the material .

However monumental the scale of her works, they are never heavy and they certainly are not intended to be destructive. “A sculpture has a kind of dialogue with the surroundings where it is placed.  The object and the environment are mutually reinforcing. Landscape art, even when purchased by individuals, is accessible to everyone”, says Emilie, who since 2003 is primarily dedicated to this art form.

"People do not have to like my images, but they always call forth an emotion."

 

There is no easy explanation of Emilie’s work, says a good friend, although hidden in the work there is always a piece of mysticism. This friend is one of many who stop by Emilie’s atelier, but they do not visit for high tea. Overalls and working wear hang in all sizes in her studio, because, as she says: “We all can work on wrapping chicken wire, sawing wooden poles, molding polyester..... these are things everyone can do!”

The engineering scale of her work, because of its many phases, invites cooperation during the 'construction' of the sculpture. Emilie agrees that 'many hands make light work " especially during the heavy construction phase. Perhaps this is what gives her scuptures their ‘soul’.

Emilie gives credit and is thankful for all the help she has received, “The helpers in the local DIY hardware store also deserve a prize!”  

Interested readers can learn more about her work and upcoming exhibitions by visiting www.emiliecummings.nl.

 

 

Emilie Cummings wint Biennale London 2013

 

De wassenaarse kunstenares Emilie Cummings-Enneking heeft de eerste prijs gewonnen op de Biennale in Londen, waar zij op uitnodiging haar werk mocht presenteren. Deze bijzondere prestigieuse erkenning door de European Confederation of Art Critics ontving zij voor haar sculptuur “Lost”, dat het middelpunt vormde van de prachtige tentoonstelling in de Chelsea Old Town Hall in hartje Londen. Het sculptuur (5 meter hoog) geeft een naar de aarde reikend persoon weer met op de rug een hoge balancerende stoel.

 

Ze heeft van elk moment genoten, vertelt ze, wat is er nou leuker dan na 3 maanden intensief werken in je atelier het resultaat te mogen tonen aan de vele internationale kunstliefhebbers, galerien en andere bezoekers van de Biennale.

De beoordeling van de jury voor dit kunstwerk windt er geen doekjes om. Het beeld heeft een ziel, eeuwigheidswaarde, is eigentijds en is technisch perfect uitgevoerd.

Het regelmatig bij Emilie terugkomende thema van ‘balans’ domineert wederom in dit sculptuur. Dit wordt uitgedrukt door de manier waarop de fragiele stoel balanceert op een poot wat een dynamisch evenwicht creeert. Afhankelijk van de hoek van waaruit je het sculptuur bekijkt, verandert de stoel van een vast onderdeel tot een bijna zwevend object los van de robuste voorovergebogen figuur.

Zoals zij zichzelf graag verrast in de zoektocht naar vorm, kleur, afmeting en materiaal, zo wordt de toeschouwer geintrigeerd en uitgedaagd door het aanzien van haar werk. “Er werd continue tegen het sculptuur getikt om de indruk te bevestigen dat het gemaakt zou zijn van brons of steen …. de buitenste laag is echter niet meer dan 2 cm dik polyester, dat laag voor laag de vorm bepaalt en waar door middel van pigmenten de kleur in wordt gemasseerd”.

Hoe monumentaal haar werken ook zijn, ze zijn nooit zwaar of, wat ze zeker niet wil, destructief. Een sculptuur moet als het ware een dialoog aangaan met de plek waar het wordt geplaatst, waarbij het object en de omgeving elkaar versterken.

 Landschapskunst, tenzij door particulieren aangekocht, is toegankelijk voor iedereen, zegt Emilie, die zich sinds 2003 hoofdzakelijk op deze vorm van kunst toelegt.

“Mensen hoeven mijn beelden niet mooi te vinden, maar ze roepen altijd een emotie op”.

Er is geen uitleg nodig bij het werk van Emilie, zegt een vriendin, hoewel er altijd een stukje mystiek in verscholen zit.

Deze vriendin is er een van velen, maar bij Emilie komen ze niet op de thee. In alle maten liggen de overalls en andere werkkleding in haar atelier, want kippegaas spannen, houten palen zagen, polyester kneden…..dat kunnen we allemaal!

De omvang van het werk nodigt uit tot samenwerking en in vele fasen van een dergelijk ‘bouwproject’ geldt dan ook ‘velen handen maken licht werk’.

Uiteraard mag in deze de wassenaarse bouwmarkt Kluswijs niet ongenoemd blijven, ook zij verdienen de hoofdprijs! Geinteresseerde lezers kunnen voor meer informatie over haar werk en aankomende exposities terecht op www.emiliecummings.nl.